ก่อนที่จะเดินทางไปสู่การชุมยุมพรรคกระยาจกตามที่อั้งชิดกงได้สั่งไว้ ด้วยอาการบาดของก๊วยเจ๋งทำให้เสียไม้เท้าตีสุนัขไป แต่ที่ร้ายไปกว่านั้นคือไม้เท้าตีสุนัขตกอยู่ภายใต้มือของเอี้ยคัง ซึ่งแน่นอนว่าเอี้ยคังก็ได้นำไม้เท้านี้ไปแอบอ้าง

ในตอนนั้นเองอึ้งย้งเห็นเอี้ยคังถือไม้เท้าตีสุนัขอยู่มือจึงรีบพุ่งเข้าไปหา มือซ้ายแตะปลายไม้เท้า เอี้ยคังใจหายวาบรีบตวัดไม้เท้าในมือจู่โจม อึ้งย้งมือขวาทิ่มนิ้วชี้และกลางใส่ดวงตาเอี้ยคัง วิชานี้เรียกว่า "ชิงไม้เท้าจากปากสุนัข" ใช้ยามไม้เท้าตนตกไปอยู่ในมือศัตรู ช่วงชิงร้อยครั้งประสบผลร้อยครา เอี้ยคังรีบพุ่งถอยรู้สึกดวงตาปวดแปลบเล็กน้อย แต่ไม้เท้าได้ไปอยู่ในมืออึ้งย้งแล้ว
แต่เอี้ยคังไม่ยอมอีกซ้ำยังบอกว่าอึ้งย้งฉวยโอกาสทำให้ไม่ทันได้ตั้งตัว อึ้งย้งจึงให้ไม้เท้าตีสุนัขแก่เอี้ยคังอีกรอบ จากนั้นมือซ้ายออกไปและยื่นมือขวาปราดออก เท้าซ้ายเตะใส่เอี้ยคัง กระบวนท่าแสนจะรวดเร็วเกินคาด เพียงชั่วพริบตา ไม้เท้าก็กลับไปตกอยู่ในมืออึ้งย้งอีกครั้ง

 

อิ้งย้งกับไม้ตีสุนัข
อิ้งย้งกับไม้ตีสุนัข

 

หลังจากนั้นอึ้งย้งก็ได้แสดงฝีมือกับทั้งผู้อาวุโสกั่งและผู้อาวุโสเนี่ย จนเหล่าขอทานเริ่มเชื่อว่าอึ้งย้งได้รับการถ่ายทอดวิชาไม้เท้าตีสุนัขจากอั้งชิดกงมาจริง แต่ผู้อาวุโสทั้งผู้อาวุโสกั่งและผู้อาวุโสเนี่ยยังไม่ยอมจึงขอเข้าประลองด้วยอีกครั้ง แต่ทว่าเพลงไม้เท้าตีสุนัขอึ้งย้งมีทั้งความพิศดารผันเปลี่ยนทั้งจี้สกัดจุด ทิ่มแทงใส่ตำแหน่งสำคัญ ผู้อาวุโสกั่งได้แต่รั้งไม้เท้ามาต้านทาน ผ่านไปสิบกระบวนท่า ทั่วทุกทิศเต็มไปด้วยเงาไม้เท้า แทบปิดป้องไม่ได้ ทั้งยังเห็นไม้เท้าอึ้งย้งเกิดการเปลี่ยนแปลง นางจับไม้เท้าควงด้วยสามนิ้ว คล้ายเล่นอยู่ ผู้อาวุโส่กั่งจี้ไม้เท้าเหล็กใส่ไหล่ซ้ายอึ้งย้ง อึ้งย้งจึงพลิกไม้เท้าเข้าอย่างไว ปลายไม้เท้าตีสุนัขประกบปลายไม้เท้าเหล็ก ผู้อาวุโสกั่งรู้สึกไม้เท้าแทบหลุดจากมือ นี่เป็นความร้ายกาจอันพิศดารของไม้เท้าตีสุนัข คือยืมพลังศัตรูเก้าส่วน ตนเองใช้เพียงหนึ่งส่วน ใช้พลังศัตรูเข้าจัดการศัตรูเอง ผู้อาวุโสแซ่กั่งจึงรีบโคจรลมปราณ ค่อยยึดจับไม้เท้าไว้ได้

ผู้อาวุโสกั่งเปลี่ยนแปลงกระบวนท่าไปอีกหลายกระบวนท่าแต่ก็ยังคงถูกไม้เท้าตีสุนัขพัวพันไว้ นี่แหละคือเคล็ด "พัวพัน" ในเพลงไม้เท้าตีสุนัข อาวุธคู่ต่อสู้ไปทางไหนไม้เท้าตีสุนัขก็ไปทางนั้นเสมือนเงาที่มิอาจสลัดหลุดได้ อึ้งย้งยังไม่ได้ต่อสู้อย่างสุดกำลัง เพียงแค่ขยับไม้เท้าตามผู้อาวุโส่กั่งไป หยิบยืมพลังเขา กดดันเขาเอง

ในตอนนั้นผู้อาวุโสแซ่แพ้เกรงผู้อาวุโสกั่งจะพ่ายแพ้จึงตะโกนให้คว้าจับหัวไม้เท้าอึ้งย้ง อึ้งย้งจึงใช้วิชาออกด้วยเคล็ด "หมุนวน" จี้ไม้เท้าใส่จุดสำคัญของผู้อาวุโสกั่ง อาวุโสกั่งไม่มีเวลาหันไม้เท้าเหล็กตนไปป้องกัน ได้แต่วิ่งหลบหนี เคล็ดพัวพันใช้ติดตามคู่ต่อสู้ เคล็ดหมุนวนกลับบังคับคู่ต่อสู้ติดตามตน ไม้เท้าตีสุนัขไล่จี้กลางหลังผู้อาวุโส่แซ่กั่งจนต้องวิ่งหมุนวน อึ้งย้งเปลี่ยนไม้เท้าจากมือซ้ายกวาสลับผันเปลี่ยน แต่ยังโล่งสบายเหมือนหาใช่ศึกหนักไม่ แต่ในขณะที่ผู้อาวุโสกั่งลำบากแทบสิ้นชีวิต ในที่สุดผู้อาวุโสกั่งจึงยอมแพ้ทั้งกายใจ และเหล่าขอทานก็พร้อมใจยอมรับอึ้งย้งเป็นประมุขพรรคกระยาจกต่อไป

บุญคุณความแค้นเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งในยุทธภพ ซึ่งทั้งอั้งชิดกงและอาวเอี๊ยงฮงก็เป็นบุคคลเช่นนั้นที่มีทั้งบุญคุณความแค้นต่อกันมาอย่างยาวนาน ในที่สุดทั้งคู่ก็ได้ต่อสู้กัน จนทั้งคู่ประลองพลังภายในจนทำให้บาดเจ็บสาหัสทั้งคู่ ซึ่งผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ในครั้งนั้นด้วยคือเอี้ยก้วย ซึ่งในที่สุดก็คิดได้ว่ายังสามารถประลองกันได้อีก คือให้เอี้ยก้วยนั้นเป็นคนร่ายรำกระบวนท่าไม้เท้าตีสุนัข(ซึ่งไม่ถือเป็นเรื่องที่ผิดกฎพรรคกระยาจกเพราะไม่ได้ถ่ายทอดวิชาเพียงแค่ให้ร่ายรำเท่านั้น ไม่สามารถเอาไปใช้ได้)แล้วให้อาวเอี๊ยงฮงแก้ อาวเอี๊ยงฮงก็รับปาก ในที่สุดก็ได้ประลองกันขึ้น

ซึ่งการประลองก็ร่ายรำกันไป แก้กระบวนท่ากันอย่างยาวนาน จนในที่สุดอั้งชิดกงต้องใช้กระบวนท่าสุดท้าย ที่ร้ายกาจที่สุดของไม้เท้าตีสุนัขนั่นคือท่า “แผ่นดินไร้สุนัข” ซึ่งเมื่อร่ายรำออกไปแล้วออกไปแล้ว อาวเอี๊ยงฮงถึงขั้นตะลึงในสุดยอดกระบวนท่าชุดนี้ อาวเอี๊ยงฮงใช้เวลาคิดอยู่หนึ่งคืนจนผมเผ้ากลายเป็นสีขาวไปทั้งศีรษะ จากนั้นจึงบอกกระบวนท่าให้เอี้ยก้วยร่ายรำ เมื่อเอี้ยก้วยร่ายรำออกไปอั้งชิดกงถึงกับหน้าเปลี่ยนสี แต่ด้วยความใจกว้างก็สวมกอดอาวเอี๊ยงฮงและยอมรับในความสามารถอันเอกอุของอาวเอี๊ยงฮง อาวเอี๊ยงฮงเองพลันฟื้นคืนสติ ทั้งคู่กลับจากศัตรูเป็นสหาย และได้ตกตายพร้อมกัน ณ ที่แห่งนั้น

แม้ว่าอาวเอี๊ยงฮงสามารถแก้กระบวนท่า“แผ่นดินไร้สุนัข” ได้ แต่ก็มาจากการใช้ความสามารถที่มีอยุ่ทั้งหมดและเวลาอีกหนึ่งคืน แต่หากต่อสู้กันในขณะทันทีแล้วอั้งชิดกงใช้กระบวนท่านี้ แน่นอนว่าอาวเอี๊ยงฮงไม่มีทางรับกระบวนท่านี้ได้อย่างแน่นอน

 

อาวเอี๊ยงฮง
อาวเอี๊ยงฮง (พิษประจิม หรือไซตั๊ก) จ้าวแห่งการใช้พิษ

 

ต่อมาด้วยเหตุการณ์คับขัน ทำให้อึ้งย้งได้ถ่ายทอดเคล็ดวิชาไม้เท้าตีสุนัขให้กับเอี้ยก้วย(ไม่ผิดกฎพรรคกระยาจกเช่นกัน) ทำให้เอี้ยก้วยนั้นมีความผูกพันธ์กับพรรคกระยาจกนั่นเอง และอึ้งย้งก็ยังได้ถ่ายทอดวิชาไม้เท้าตีสุนัขให้กับลู่อู่คาประมุขพรรคกระยาจกคนที่ยี่สิบและเยลู่ฉีผู้เป็นบุตรเขยซ้ำยังเป็นประมุขพรรคกระยาจกคนที่ยี่สิบเอ็ดอีกด้วย

เรื่องราวผ่านมาจนถึงยุคที่ซือฮวยเล้งประมุขพรรคกระยาจก หาได้มีการกล่าวถึงวิชาชุดนี้ ซือฮวยเล้งจะเป็นวิชาชุดนี้หรือไม่ ? จนกระทั่งประมุขพรรคกระยาจกคนต่อไปอย่างเช่นซืออั้งเจี๊ยะ วิชาไม้เท้าตีสุนัขจะได้รับการถ่ายทอดหรือไม่ ? ก็ไม่อาจทราบได้ หรือกระทั่งสตรีงามชุดเหลืองทายาทแห่งสุสานโบราณจะได้รับการถ่ายทอดวิชาชุดนี้หรือไม่ก็ไม่อาจทราบได้ ?

แต่มีบุคคลสองบุคคลที่พิเศษออกไปเพราะไม่ได้ได้เป็นประมุขพรรคกระยาจกแต่เป็นวิชาชุดนี้ คือซีจุ๊ผู้เป็นน้องร่วมสาบานของเซียวฟงที่รับกสรสืบทอดรอคอยผู้เหมาะสมจากเหล่าผู้อาวุโสจากพรรคกระยาจก ส่วนอีกคนคือเอี้ยก้วย ซึ่งได้รับการถ่ายทอดจากทั้งอั้งชิดกงส่วนนึง อึ้งย้งส่วนนึง แต่เอี้ยก้วยมีความพิเศษตรงที่เป็นคนเดียวที่ได้เรียนรู้กระบวนท่าแก้ กระบวนท่านที่ร้ายกาจที่สุดในวิชาไม้เท้าตีสุนัขอย่างกระบวนท่า “แผ่นดินไร้สุนัข” อีกด้วย

วิชานี้นับได้ว่าเป็นสุดยอดวิชาในยุทธภพ แต่มีความน่าแปลกที่ชื่อว่าทำไมถึงได้ตั้งว่าตีสุนัข ซึ่งคงต้องย้อนมองลงไปดูในการใช้ชีวิตของขอทาน ไม่มีที่อยู่อาศัย ทั้งในหลายๆครั้งนั้นก็ยังโดนสุนัขไล่ทำร้ายอยู่บ่อยครั้งดังคำโบราณที่ว่า "ขอทานไร้ไม้กระบองถูกสุนัขดุรังแก" ซึ่งสุนัขก็เปรียบเสมือนคนชั่วร้ายที่คอยจ้องจะทำร้ายคนที่ด้อยกว่าอยู่เสมอไป

 การสะท้อนได้อย่างดีว่าผู้คนยากไร้ในสังคมนั้นมักถูกรังแกและเอารัดเอาเปรียบเสมอ วิชาชุดนี้จึงบัญญัติขึ้นเพื่อผู้คนยากไร้ในสังคมในที่นี้คือขอทาน เพื่อเอาไว้กำจัดสุนัขร้ายที่ไม่ไล่ทำร้ายตนและผู้คนที่ทำรังแกตน

แต่ที่สำคัญคือการแฝงนัยยะที่ต้องการแสดงให้เห็นว่าผู้คนยากไร้ในสังคมที่มักจะถูกคนรังแก มักจะถูกคนเอาเปรียบ ก็สามารถจับอาวุธขึ้นมาเพื่อต่อสู้กับความอยุติธรรมที่เกิดขึ้นในสังคม ทั้งเพื่อตนและเพื่อผู้อื่น

หากเปรียบสุนัขเหมือนคนชั่วแล้ว ฉะนั้นแล้วกระบวนท่าสุดท้ายที่ร้ายการที่สุดของวิชาไม้เท้าตีสุนัขที่ต้องการสื่อออกมานั่นก็คือ

“ แผ่นดินไร้คนชั่ว ! ”

 

บทความโดย

อภิวัฒน์ สุนันท์ยืนยง
อภิวัฒน์ สุนันท์ยืนยง
“สุดยอดแฟนพันธุ์แท้กิมย้ง”

 

สนใจสั่งซื้อหนังสือของ "กิมย้ง" คลิก!!!

 
ขอบคุณภาพ อึ้งย้งกับไม้ตีสุนัข จาก http://comicmungkonyok.blogspot.com/2012/12/
ขอบคุณภาพ อาวเอี๊ยงฮง (พิษประจิม หรือไซตั๊ก) จ้าวแห่งการใช้พิษ  , ซืออั้งเจี๊ยะ จาก http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=mojikang&month=16-08-2009&group=7&gblog=1
ขอบคุณภาพปกจาก pixabay